Om Nederland in te komen moet je een asielprocedure ondergaan. Dit is een lange procedure waarin er veel gewacht word. Het is erg spannend en je zit vol onzekerheden. Je weet nooit zeker of je geaccepteerd word of niet. Zo niet? Dan moet je bijna meteen weer terug naar je eigen land.
Asielaanvraag
Het begint allemaal bij het aanvragen van asiel. Iemand die een asielverzoek in Nederland wilt indienen moet een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel aanvragen. Hiervoor moet er een formulier in worden gevuld door de asielzoeker zelf of door zijn wettelijke vertegenwoordiger worden ondertekend. Een wettelijke vertegenwoordiger is bijvoorbeeld een van de ouders van een minderjarig kind. Als een kind jonger dan 12 jaar is, kan hij zelf geen asiel aanvragen. Dit word gedaan door een wettelijke vertegenwoordiger. Als een kind tussen de 12 en 15 jaar oud is, mogen ze zelf asiel aan vragen, maar mogen de wettelijke vertegenwoordigers dit ook nog steeds doen. Vanaf 15 jaar hebben de wettelijke vertegenwoordigers hier geen inspraak meer op. Vanaf dan moeten ze het zelf doen. Als de ouders van het kind niet in Nederland wonen en het kind dus een alleenstaande minderjarige asielzoeker (ook wel ama's genoemd) is, moet het verzoek in worden gediend door een voogd of zaakwaarnemer. Als er een asielzoeker een asielaanvraag wilt doen, word dit gedaan in het Aanmeldcentrum. Het aanmeldcentrum zit in Ter Apel, Zevenaar, Den Bosch en in Schiphol. Asielzoekers die zich aan de Nederlandse buitengrens melden en aan wie toegang tot Nederland is geweigerd, moeten de aanvraag indienen in Schiphol. Nadat ze een aanvraag hebben gedaan komen ze terecht in een asielprocedure.
Asielprocedure:
Volgens veel mensen werkt de asielprocedure in Nederland
niet goed. Hij is daardoor ook vele malen veranderd en aangepast. De huidige
procedure heet ‘De Vreemdelingenwet 2000’. Deze is in 2001 ingevoerd. De
asielprocedure is eigenlijk een soort selectie met als doel de asielzoekers die
echt bescherming nodig hebben te scheiden van de asielzoekers die wel veilig
zijn in hun land en naar Nederland zijn gekomen vanwege andere redenen. Tijdens
deze procedure word de asielzoeker meestal opgevangen in een asielopvangcentra.
Nadat een asielzoeker een officiële aanvraag heeft ingediend gaat
hij in een wachtkamer zitten. Als hij gezondheidsklachten heeft, kan hij daar
medische hulp krijgen. Als eerste stelt een medewerker de identiteit van de
asielzoeker vast. Dan zal een ambtenaar van de vreemdelingendienst de
persoonlijke gegevens van de asielzoeker registreren. Bij deze registratie word
de asielzoeker gefouilleerd. De reispapieren, zoals een paspoort en/of tickets,
worden ingenomen en onderzocht. Hierna volgt en gesprek. Tijdens dit gesprek
noteert een medewerker de identiteit, nationaliteit en de reisroute van de
asielzoeker. Niet elke asielzoeker spreekt Nederlands. Hierdoor zit er altijd
een tolk bij. Ook kan er eventueel een bijstandsverlener aanwezig zijn. De
asielzoeker kan, als hij ontevreden is over de tolk of de medewerker een klacht
indienen. De asielzoeker moet alle vragen beantwoorden, want als hij dat niet
doet, heeft dat een negatief effect op de uiteindelijke beslissing. Na het
eerste gesprek word er bekeken of de aanvraag van de asielzoeker verder in
behandeling wordt genomen. Dit gebeurd niet als de asielzoeker bijvoorbeeld in
een ander land is geweest waar hij ook asiel aan had kunnen vragen of heeft
aangevraagd. De asielzoeker krijgt binnen 6 dagen te horen of zijn verzoek
kansloos is of dat er verder onderzoek nodig is. Als de beslissing luid dat het
verzoek kansloos is kan de asielzoeker hiertegen in beroep gaan bij de
rechtbank. Hij mag de uitspraak van de rechter alleen niet in Nederland
afwachten. Als er meer onderzoek nodig is gaan ze onderzoeken wat de redenen
van de asielzoeker zijn om naar Nederland te komen. Tijdens dit onderzoek
verblijft de asielzoeker in een van de opvanglocaties van het Centraal Orgaan
opvang asielzoekers. Hierop volgt het tweede gesprek. Tijdens dit gesprek kan
de asielzoeker zijn motieven om asiel aan te vragen vertellen en belangrijke
persoonlijke documenten laten zien. Ook bij dit gesprek is er altijd een tolk
aanwezig en eventueel een bijstandsverlener of een medewerker van vluchtelingen
werk. Op basis van het tweede gesprek volgt verder onderzoek. Bij het onderzoek
wordt niet alleen gekeken naar de persoonlijke situatie van de asielzoeker,
maar ook naar de situatie van het land. In de landen waar veel asielzoekers
vandaan komen staan speciale posten opgesteld, waaruit onderzoek word gedaan.
Als het onderzoek in een land wordt bemoeilijkt door bijvoorbeeld oorlog heeft
dit een langere doorlooptijd van de procedure tot gevolg. Binnen 6 maanden
volgt de beslissing. Als de beslissing positief is krijgt de asielzoeker een
verblijfsvergunning. Als ze van plan zijn de aanvraag af te wijzen krijgt de
asielzoeker eerst een formulier met de redenen van de voornemen. Hij kan daarop
reageren. Daarna zal er een definitieve beslissing worden genomen. Als de
beslissing positief is krijgt de asielzoeker een verblijfsvergunning. Als de
beslissing negatief is, moet de asielzoeker het land verlaten, maar hij kan ook
in beroep gaan bij de rechtbank. De asielzoeker kan de beslissing van de
rechtbank gewoon in Nederland afwachten. Als de rechter het beroep terecht
vindt, moet de asielvraag nogmaals beantwoord worden. Als de rechter het beroep
onterecht vindt, moet de asielzoeker alsnog het land verlaten. Ook tegen deze
beslissing kan hij in hoger beroep gaan bij de Raad van State. De asielzoeker
mag de uitspraak van het hoger beroep niet in Nederland afwachten. Als de Raad
van State het hoger beroep van de asielzoeker gegrond vindt, moet de
asielaanvraag opnieuw worden behandeld. Als de uitspraak negatief is, is de
asielzoeker uitgeprocedeerd. Door de vele beroepsmogelijkheden en de
onpartijdige en nauwkeurige werkwijze en controles komt het zelden voor dat
asielzoeker onterecht wordt geweigerd. Het gebeurd ook bijna nooit dat een
asielzoeker onterecht een verblijfsvergunning krijgt. Het uiteindelijke doel van
de asielprocedure wordt hierdoor ruimschoots behaald.
Wat gebeurd er als een asielvraag positief is bevonden
of wanneer een asielzoeker uitgeprocedeerd is? Als de aanvraag positief is heb
je een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel. Deze vergunning kan na
drie jaar worden ingetrokken als de situatie in het land van herkomst verbeterd
is en het voor de asielzoeker veilig is weer terug te keren. Als de situatie in
het land van herkomst nog niet verbeterd is en de asielzoeker niet veilig is in
het land van herkomst, kan hij een aanvraag indienen voor een vergunning voor
onbepaalde tijd. Deze verblijfsvergunning wordt in principe niet meer
ingetrokken, tenzij de asielzoeker zich schuldig heeft gemaakt aan een ernstig
misdrijf. Als de asielzoeker is uitgeprocedeerd moet hij na vier weken het land
verlaten. De opvang en huisvesting van de asielzoeker orden dan beëindigd. De
asielzoeker moet er zelf voor zorgen dat hij tijdig het land verlaat. Als hij
wil, kan hij daarbij geholpen worden door de Internationale Organisatie voor
migratie. In de meeste gevallen keert de asielzoeker weer terug naar zijn
herkomstland. In de meeste gevallen wordt na vier weken het adres van de
asielzoeker gecontroleerd. Als de asielzoeker er niet meer is, gaat de
immigratiedienst er vanuit dat de asielzoeker op eigen houtje het land heeft
verlaten. Als de asielzoeker er nog wel is en hij weigert het land te verlaten,
kan hij door de koninklijke Marechaussee het land worden uitgezet. Het is dan
mogelijk om de vrijheid van de asielzoeker, om te gaan staan waar hij wil,
helemaal te ontnemen. Bijvoorbeeld om te voorkomen dat hij in de illegaliteit
verdwijnt. Natuurlijk kan de immigratiedienst nooit helemaal garanderen dat
iedereen uitgeprocedeerde asielzoeker uiteindelijk het land verlaat. Er zal
ongetwijfeld een aantal asielzoekers zijn, dat besluit om de illegaliteit in te
duiken. Daarom mogen ambtenaren van de vreemdelingendienst en leden van de
koninklijke Marechaussee mensen controleren op illegaal verblijf. Zo mogen ze
mensen op straat vragen naar hun identiteit en meenemen voor verhoor als ze
vermoeden dat die persoon illegaal in Nederland is. Ook mogen ze voertuigen
aanhouden, reis- en identiteitspapieren innemen. Ze mogen ook, bij vermoeden
van illegaal verblijf, een woning betreden zonder toestemming van de eigenaar.